Zonder Mij kun je niets

Het is alweer middenin de nacht. Ik kan niet slapen, nadat ik tot 2 uur heb zitten/liggen programmeren om een project op tijd af te krijgen .Nou ja ‘af’, het belangrijkste dan.

Terwijl ik probeerde te slapen, dwaalden mijn gedachten over de afgelopen dagen, over de stress van afgelopen 2 à 3 weken. Er schieten een paar bijbelteksten door mijn hoofd. Afijn in plaats van slapen, word ik wakker, zoals altijd wanneer gedachten me niet meer los willen laten, natuurlijk juist als het bedtijd is.

 

Hoezo, christelijk?

‘Zonder Mij kun je niets doen’ zei Jezus 2000 jaar geleden. Dat heb ik altijd een lastige uitspraak gevonden. Ik kon namelijk best veel. Als een van de weinige meisjes in mijn tijd, volgde is wis-, schei- en natuurkunde op de Havo. Ik behoorde tot de 3 beste van de klas. Het kwam me niet aanwaaien en ik moest er echt wel voor studeren, maar deze technische vakken waren voor mij de makkelijkste.

Maar ja… die tekst staat er niet voor niets. Als vroom en naïef meisje dankte ik God dat ik weer een 8 of een 9 en geregeld ook een 10 had ‘gekregen‘. Ik wilde niet denken dat ik dat zelf had gedaan. Het knaagde wel aan me. Ik had er toch zeker hard voor geleerd.
Ja ok, mijn verstand heb ik gekregen. Maar het gebruiken doe ik toch echt zelf, hoor!
Nee wegstoppen die slechte gedachte! Begrijpen doe ik het niet, maar zonder God kan ik niets doen! Punt uit! Ja maar…. nee!

Nu jaren later begrijp ik deze tekst steeds meer. Ten eerste mag ik inderdaad trots zijn op datgene waar ik hard voor gewerkt heb! Ik hoef niet te doen alsof ik dat niet zelf bereikt heb. Ik heb er hard voor geknockt! En dat mag gezegd/gedacht worden!!

Het gaat om andere dingen ben ik achter gekomen. Zo kun je nog zo goed je best doen, maar als je ziek wordt of weer eens migraine krijgt, dan blijft er weinig over. Of als je computer telkens crasht of internet eruit ligt. Of er gebeuren andere dingen, waardoor je je niet kunt concentreren. Daar heb je veel minder invloed op en soms zelfs geen.

Afgelopen weken heb ik dat ook weer gemerkt. Het was enorm stressen. Als ervaren Divaeloper was ik de spil in het project. Heel veel vragen kwamen bij mij terecht.
Gék werd ik ervan! Met daarbij een keiharde deadline en een framework wat nog beroerder en moeilijker was dan ik had verwacht.

Ik liep rond als een gestrest aapje. In mijn vriendenkring gebeurden wat bizarre dingen en op de koop toe nog een paar aanvaringen met mijn familie. Het ging echt lekker maar niet heus. Ja heb er wel voor gebeden, maar ook weer niet echt.

Afgelopen zondag heeft mijn partner er toch maar ‘gebed voor gevraagd’, zoals we dat zo mooi noemen in het christelijke wereldje. Eigenlijk had ik helemaal niet naar de kerk willen gaan. Te moe, te gefrustreerd en te druk. Toch mezelf ertoe gezet, want ik weet dat God dat juist waardeert en me dan extra wil helpen.

’s Middags weer gauw verder met programmeren en tot ver in de avond doorgegaan. Pas eind van de avond besefte ik dat het eigenlijk best vlot was gegaan. Veel vlotter dan afgelopen weken en dan ik had verwacht. Het leek ook wel of ik me iets minder gestrest voelde. Nah, dat was toch best wel fijn. Klein bedankje naar boven. Eerst maar eens zien of ik de deadline a.s. dinsdag overleef.

Straks is het zover. Vandaag ging eigenlijk ook veel beter dan ik had verwacht. Er lag vorige week nog zoveel open, dat ik één grote gestreste chaos had verwacht. Dat viel 300% mee! Het was best wel druk en ik werd weer overal bijgehaald. Maar ik had er lang niet zoveel last van. En wat ik deed, ging best wel vlot.

Vanavond moest ik nog wel ff doorbuffelen. Wel tot 2 uur dus. Maar ook dat ging eigenlijk zonder al te veel tegenslagen. Ik kan het nu natuurlijk allemaal wegredeneren. Het zou inbeelding kunnen zijn of een selffulfilling prophecy. Ik hou het er toch maar bij dat God me geholpen heeft. En er voor gezorgd dat alles voorspoedig ging.
‘Al wat hij/zij doet gelukt’ zegt de eerste psalm…. Bedankt, God!

Maar ik heb wel zelf moeten buffelen! Het is me niet komen aanwaaien!! Of zoals mijn vriendin zegt: God komt heus niet bij je op de bank zitten om het voor je op te lossen!

Hoe dan ook, ik zal blij zijn als het klaar is! Als het aan mij en (gelukkig ook) de meeste van mijn collega’s ligt gaan we niet meer met MVC of een ORM werken. Wat een gedrochten zijn dat zeg!

Nu eerst weer proberen te slapen, zodat ik straks nog een beetje fit ben, voor de laatste loodjes.

Ah nee toch, christelijk…. ?!

 

 

Advertenties

Geplaatst op 8 maart 2016, in DivaeLife en getagd als , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: